Als de drank is in de man is de wijsheid in de kan……en andere fabels.

Dat wijn een poëtisch effect op de mens heeft is bekend, maar sommige zaken mogen we met een korrel zout nemen.

De belangrijkste is misschien wel de Mise-au-Chateau fabel, als dit op het etiket staat heeft dat niets met kastelen of andere praal te maken, maar dat het op het wijnbedrijf is gebotteld waar ook de druiven groeien. Ik heb in de Bordeaux vaak genoeg kastelen gezien waar alleen de buitenmuren nog stonden en de wijn gewoon in een grote chai (schuur) werd gemaakt en afgevuld.

Hoe dieper de ziel van een fles hoe beter de wijn, in ieder geval zal de wijn duurder zijn want een diepere ziel betekend dat de fles groter is dan normaal, dus duurder. Om de fles groter te maken zonder deze 75CL groter te laten worden moet er een diepere deuk onderin de fles.

De tranen in het glas geven aan dat de wijn kwaliteit heeft. Helaas, een Graves superieur die je vaak als zoet wit in de kroeg krijgt traant harder dan een gerijpte top Bordeaux.
Waar komen die tranen of benen dan vandaan die in een wijnglas kunnen hangen? Capillariteit, en ja dat klinkt best wel saai, zeg maar totaal niet romantisch. Wijn is een alcohol-water mengsel: hoe hoger de suikers en de alcohol in een wijn des te meer kruipt de wijn omhoog na het walsen door de vloeistof spanning, de alcohol verdampt sneller dan het water (andere spanning, het water blijft over en druppelt naar beneden en creëert de tranen /benen)

Een sterk verhaal, een goede fles en goede vrienden is nog steeds een mooie combi.

Rood op kamertemperatuur en wit uit de koelkast: rode wijnen die geen houtlagering hebben gehad en voldoende fruit hebben mogen best wat koeler gedronken worden, dan komt de zoet-zuur balans beter tot zijn recht. Menig complexe hout gelagerde witte Bourgogne blijkt toch lekkerder te zijn als hij al een tijdje uit de koelkast is. Tip: als je in het café een ijskoud wijntje krijgt is dat vaak om de kwaliteit te onderdrukken, want kou “bevriest” de smaak en geur.  En je plezier.

Wit bij vis of rood bij vlees. Het is toch echt de samenstelling van het gerecht, de zoet-zuur balans en mondgevoel dat bepaald wat er geschonken word.

Dom Perignon is de uitvinder van champagne. Iets wat de Champagnois ons graag laten geloven.
De bubbels waren 100 jaar eerder uitgevonden in een ander klooster, dat van Limoux in het zuiden van Frankrijk. Dom Perignon is helaas zijn hele leven bezig geweest de bubbel te onderdrukken. Hij was bezig de spontane hergisting op te lossen, omdat in de koude Champagne na de winter de door koude stil gelegde gisten door opwarming weer actief werden, en de flessen en vaten door de druk uit elkaar klapten, en dus onverkoopbaar werden.
De Engelsen hebben dit probleem trouwens opgelost door hun verbeteringen bij het glasblazen.

 

Antoon Frijters
M 06 5364 3027
antoon@brilliant-bottles.com
www.brilliant-bottles.com